Wat is gek?
Sinds ik ziek werd, heb ik van alles geprobeerd om mij "beter" te maken.
Er is geen toverdrankje; het is vooral heel hard werken aan jezelf. Luisteren naar je lichaam in plaats van je gedachten volgen. Je gedachten zijn niet eerlijk, ze zijn vaak schijn.
Als je goed naar binnen luistert, merk je dat je lichaam hele duidelijke kleine signalen geeft. Je lichaam weet wat je nodig hebt. Je gedachten brengen je soms op een ander spoor, ze willen je afleiden en zorgen dat je niet naar je lichaam luistert.
Maar iets is belangrijk in je leven, en dat is je lichaam. Je hebt er één die heel sterk is, waar we zuinig op moeten zijn. Gezond eten, bewegen, leven en vooral ook lief zijn voor ons lichaam. Luister naar die zachte signalen.
Het lukt mij steeds beter om dit te doen, maar na twee jaar heb ik soms nog steeds iemand nodig die mij hierin helpt. Voor mij is dat Esther Dekker, mijn coach in Bergen op Zoom. Tegenwoordig doen we het online en dat werkt net zo goed.
Ik heb meer energie, ruimte om na te denken, ik sta met twee voeten op de grond en voel me een stuk lichter (en nee, helaas niet qua gewicht!).
👉 https://estherdekkercoaching.nl voor wie interesse heeft of nieuwsgierig is geworden.
Eerlijk? Ik kan het niet goed uitleggen wat er precies gebeurt, maar ik kan je wel vertellen: voor mij werkt het en voelt het fijn. Kijk op haar site voor meer uitleg, verhalen van anderen, etc.
Hoe het momenteel gaat?
Het is vallen en opstaan. Heel vaak op je bek gaan... Denken dat het je nu wel lukt, en daar lig je dan weer op je snuit.
Wat blijf ik dit moeilijk vinden: energie verdelen, niet álles kunnen doen en daardoor het soms ook niet wíllen.
Maakt het mij minder gelukkig?
Ja, soms wel…
Niet omdat ik ongelukkig ben, niet omdat ik geen mensen om me heen heb die van mij houden. Maar omdat ik niet alles kan geven in het leven (zo voelt het). Aan mijn dierbaren, van wie ik hou en die ook aan mij gewend zijn, gewend dat ik altijd alles blijf doen, altijd doorga, en vooral nooit pauze houd.
Dit maakt het soms moeilijk. Ik verwacht het van mezelf, maar anderen ook omdat het altijd zo is geweest.
Balans is de nieuwe ik. De sleutel tot gelukkig zijn.
Fotografie
Vanaf jongs af aan vind ik foto’s maken al leuk.
Herinneringen maken voor altijd.
Herinneringen die in ons hoofd zitten, maar die je door middel van een foto met een ander in de toekomst kunt delen.
Hoe snel groeit je kindje?
We zeggen het vaak wel, maar als mama-to-be denken we vaak: "Ja, dat zal wel..."
Je geniet, probeert boekjes bij te houden, en je knippert en het is alweer de 1e, 2e of 3e verjaardag.
Waar blijft de tijd?
Ik leg dus een hoop vast.
“Pff, daar komt ze weer met de foto’s…” (aldus mijn puber).
Maar achteraf vindt ze het wél leuk!
Hoe ik begon
Fotograferen deed ik al heel lang.
Ik volgde Legjevast en begon meer dingen uit te proberen. Natuurlijk wilde ik een nieuwe camera die sneller was dan mijn spiegelreflex.
In januari 2025 stapte ik over naar een systeemcamera.
Wow, wat een verschil! Ik werd hier zó blij van. Ondanks dat ik met mijn spiegelreflex ook mooie beelden kon maken.
Stap voor stap groeide mijn verzameling: standaard, achtergronddoek, krukje, reflectiescherm...
Hahaha, het leek wel professioneel! Ik begon cursussen te volgen, deed zelfstudie, verdiepte me in Lightroom en begon met YouTube-filmpjes kijken. Tot ik het e-book van Legjevast tegenkwam. Die kwam net uit en ik dacht: “Ja, dit moet handig zijn.”
Hun filmpjes, uitleg en teksten zijn zo begrijpelijk. Oh, wat was ik blij.
Voor ik het wist, had ik het e-book uit en zoveel geleerd. Ik ging serieus aan de slag. Urenlang. Het ontspande me.
Ik kreeg zelfs de vraag of ik dit écht wilde gaan doen in plaats van werken in de zorg.
Maar eerlijk? De zorg kan ik nog niet loslaten. Vind ik dit leuk? Ja, geweldig!
Word ik blij van mooie beelden, lieve woorden en enthousiaste mensen? Absoluut.
Heb ik de drive om hier goed in te worden? Ja, heel erg.
Fotobewerking hoort er ook bij
Het heeft niet alleen met fotograferen te maken. Er zit ook een groot deel bewerken bij. Niet om iemand “mooier” te maken
Niet slanker, niet dikker, geen gekkigheid. Maar wél om die blauwe plek weg te poetsen, extreme wallen te verzachten, of juist meer diepte in een foto te brengen. Ogen iets oplichten zodat het lijkt alsof er goed licht valt.
Altijd met het doel: Zo natuurlijk mogelijk houden.
Welke camera en lens gebruik ik?
Ik fotografeer momenteel met een Nikon Z6ii – een onwijs fijne camera met veel opties, ook voor gevorderden.
Ik heb twee lenzen:
- 24-120mm f/4 S (zoomlens)
- 50mm f/1.4 (prime lens)
Beide zijn erg verschillend.
De zoomlens heeft een vast diafragma van f/4, wat betekent dat je meer licht van buiten nodig hebt. Geen probleem bij buitenfotografie, maar minder handig voor portretten binnen.
Met de prime lens kun je werken met bijvoorbeeld f/1.8. Dit zorgt voor dat mooie bokeh-effect — een dromerige, wazige achtergrond.
Ik fotografeer dus vaker met mijn prime lens. Al is de zoomlens wel handiger bij familieshoots, hondentrainingen of bijvoorbeeld open dagen.
Op zulke momenten word je creatiever, maar heb je soms toch licht te kort. Dan moet je ISO omhoog, je sluitertijd sneller of achteraf meer bewerken.
Kortom: er moet nog gespaard worden voor een zoomlens met een groter diafragma, bijvoorbeeld f/2.8.
Maar ach, eerlijk? Daar droom ik van, maar voorlopig is dat nog geen werkelijkheid. Lenzen zijn duur, sommige zelfs duurder dan de camerabody zelf!
Met de 50mm kom ik een heel eind. Soms is het wat hard werken (veel lopen voor het juiste shot), maar het resultaat? Dat maakt alles goed.
Mijn website & prijzen
Mijn website is weer veranderd. Een stijl vinden is geen kwestie van één dag, dat kost tijd.
Sommigen hebben het al gezien: mijn logo is aangepast. Ik ben zelfs aan het kijken of ik het op een shirt kan drukken.
Hoe gaaf is dat?! Een opdracht hebben en je eigen shirt met KBoerfotografie dragen!
Ook ben ik bezig geweest met het duidelijk maken van mijn prijzen. Iets wat ik moeilijk vind. Het voelt soms ongemakkelijk.
Een vriendendienst is leuk, maar ik werk er hard voor. Ik leer ervan, en ik mag het op social media zetten, wat belangrijk is om te groeien. (Daarover in een andere blog meer.)
Inmiddels ben ik twee jaar verder, en mag ik dus ook mijn prijzen gaan vragen. Spannend? Ja, zeker.
Ik voel me er nog niet helemaal zeker over. Ik heb hulp gekregen bij het bepalen van de prijzen: Hoeveel werk zit erin, en hoeveel houd je over? Heel eerlijk? Ik houd er weinig aan over.
Maar dat vind ik op dit moment prima. Ik vind het leuk, ik wil doorgroeien en sparen voor cursussen, andere apparatuur of gave workshops.
Het is niet gewoon even klikken voor een foto. En nee: “stuur de foto’s maar onbewerkt op” werkt ook niet zo simpel.
Fotografie is zoveel breder dan ik ooit dacht. Leerzaam, leuk, maar soms ook moeilijk.
Tot slot
Binnenkort komt het tweede magazine van @Legjevast uit met het thema “Alles moet tegelijk”.
Met code KIM10 krijg je 10% korting op het magazine.
Het is echt een leuk blad ook als je geen fotograaf bent maar fotografie wél leuk vindt.
Wie weet kom je een bekende tegen. Deel het, tag het. Dat vindt iedereen leuk!
Heb jij vragen?
Een idee wat je van mij wilt weten? Of opmerking, leuk gesprekje?
Stuur me een berichtje dat vind ik ontzettend leuk!
